hits

"Fly me to the honeymoon"

14.08.2015 - 23:42 Ingen kommentarer

Denne veka har vi farta land og strand, bokstaveleg talt, langs den franske rivieraen.

Dei såkalla hvetebrødsdagane har med andre ord bæra preg av baguettar, pariserloff og crosaint.

Eg valte å kle meg som ein pilot før avreise og straks vi kom til Flesland var handbagasjen full av Malteeser. Dei vart sjølvsagt konsumert under ventetida og før take off. Anders, min mann, fann ut at det var like greitt å skifte til fransk aksent allereie før avreise og slik hadde vi det gåande. Så satt vi der på flyet, eg med munnen full av malteeser og han i ein parfyme-os frå Tax free.


Vi byrja i Nice.

Sidan vi kom til stranda litt utpå dagen var det ikkje så mange solsenger igjen. Ei av oss ville absolutt ikkje ligge og steike seg saman med alle andre; «Det var tross alt ei bryllupsreise» (ei setning som eg brukte litt for mange gongar denne turen).

Sum av summarum enda det opp med at min betre halvdel blåste opp to luftmadrassar til oss eit par meter frå folkemassane. Det som kanskje ikkje var heilt planen var at ei fransk aleinemor skulle komme med alle sine søte små akkurat der vi var. Dermed fikk vi inkludert avkjøling med jamne mellomrom, når ungane sprang kliss våte forbi. Vi fikk servert kortreist mat, då dei klarte å finne slimete små fisk som dei drog med seg opp. Og vi fikk full underholdning, taffelmusikk og show, med både latter, leik, skrik og song.

Vi bestemte oss for å trekke oss roleg tilbake etter ei stund. Eg fann ut at eg ikkje trengte å ta lufta ut av solsenga slik at eg kunne bruke den seinare. Enden på den historia var at Petter Smart måtte ta lufta ut når vi kom til hotellrommet, for det var ikkje så populært at ein måtte balansere på ein halvskitten plastikksekk halvfull med luft for å komme seg til badet. Før eg kom meg så langt, hadde eg gløymt at det var eit stykke frå stranda til hotellet. Eg hadde heller ikkje i tankane at vi var i ein ganske fasjonabel storby. For den som gjekk i flippflopps med ei 2 meter lang bademadrass under armen gjennom handlegata, midt i rushet, det var meg. «Det var tross alt ei bryllupsreise».

Dag to hadde eg ein plan om å finne ei aude øy, slik som ein ser på film.

Vi hadde ikkje båt og bilen skulle vi ikkje leige før dagen etter så då vart det sykkel. Kort summert sykla vi 1 mil i 30 grader, Anders blåste opp madrassene på ei offentleg stein-strand og vi sykla tilbake i 40 grader. Aldri har eg sveitta så mykje og sykla så seint, men vi var begge einige om at det hadde vore ein fin tur.





Resten av turen leigde vi oss kabriolet.

Det første vi gjorde var å motsei GPS-en, kanskje ikkje det luraste vi har gjort, men vi vart godt kjend i byens bakgater.

Bil utan tak høyrer med på rivieraen og ser ganske kult ut. Etter Monakko-besøket skulle vi køyre mot St. Tropez. Vi forvilla vi oss ut på motorvegen (framleis ikkje heilt dus med GPS-en) og plutseleg opna himmelen seg. Kabriolet i god fart på ein fem-felts motorveg med ope tak og høljeregn blir vertfall ei god historie i etterkant.



 






Bryllaupsreisa var fin og reisefølgjet var av beste sort!

Kall meg gjerne kjeisam men ein av dei beste minna frå turen er då vi kjøpte inn is, sjokolade og digg som vi åt i senga medan vi såg på film. Det enkle er ofte det beste («Det var tross alt ei bryllupsreise»).

Vi har også fått rikeleg påfyll av D-vitamin og treng ikkje ta tran før langt ut på hausten.

Starten på livet som herr og fru har vore bra og eg gleda meg til fortsettinga.

Håpar sommaren din har vore minneverdig!

Min sommar kjem eg aldri til å gløyme.


Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar