hits

"Stovegris"

17.04.2016 - 21:23 Ingen kommentarer

No har vi "budd oss inn", om det går ann å  seie. Vi har tatt i bruk ein dose kreativitet, samarbeid, frustrasjon og inspirasjon. Tenkte vise dykk rom for rom, og byrja med det mest brukte her i huset. Stova.  

Ved første augekast kan det kanskje minne om eit rom frå ein gamleheim, manglar berre blondeduken over sofaen. Ved ein nærmare kikk håpar eg at detaljane gjer rommet litt meir "hipp, yo og kult" lissom.

Lampa i hjørnet var tidlegare trekvit, men etter ein liten sprayrunde og ei ny pære vart den god som ny.


Orkideen har fått ein ny plass i eit Noregsglas.

Teakbordet fann vi på mørkeloftet heime for ei stund sidan. Vi malte det først grått, men har no pussa fram teak på bordplata.



 

Dei blå stolane er originale frå 60-talet.


A-lampa laga vi til bryllaupet, eit prosjekt som tok litt meir tid enn eg trudde. Sjå korleis her.

"Vedhylla" er ei Ikea-hylle med nye kosteskaft-bein snudd opp ned. Kofferten er også funne på loftet.

Kunstverka over sofaen er laga av bladutklipp. Teksten er frå inngangsmarsjen til bryllaupet vårt.

Her og her kan du sjå korleis vi hadde det i Bergen. Om du vil sjå enda meir er det berre å skrolle nedover under kategorien interiør!

Ha ein framleis god søndag!

Hurra for oss!

08.03.2016 - 19:36 Ingen kommentarer

På 70-tallet marsjerte skrikande og bestemte raudstrømper i lange tog mot mannssamfunnet, 8.mars. I dag er kvinnene «psykt perfekte», sjølvstendige, karrierekvinner. Eller er det eigentleg slik?

 

Kjære damer, eller medsøstrer. No er det ein gong slik at kvinnedagen er komen for å bli. Legg beina på bordet, skru av «flink pinke-syndromet» og gje kvarandre eit stort hurra!

 

Likestilling eller ei, utan oss hadde ikkje verda gått vidare.

 

Eg har mange flotte og inspirerande damer eg ser opp til!

Dei fortener alle dagane og gratulasjonar dei kan få.

 

 

Kven synast du fortena eit ekstra hurrarop på ein dag som i dag?

Cut the crap

29.02.2016 - 20:16 Ingen kommentarer

Med nye, tomme, kvite veggar klør det i fingrane for å få opp noko pynt. Noko fint og sjå på. Gjerne med fine fargar. Gjerne med glitter. Gjerne med blomar og bling.

«Live, love, laugh» er sååå «2015». Eg, som fleire, har hatt min periode, men som tights og platåsko kjem den vel tilbake som juleaftan på kjerringa.

Førre veke prøvde eg å avslutte eit trufast forhold. Mailen var sendt, rekninga makulert og månadar med tom postkasse var i vente. Dagen etter ringe ei hyggelig dame som ynskjer å ha akkurat meg som abonnent litt til, då klarar eg  ikkje seie nei.

Dog trua på at eg ein gong kjem til å få bruk for disse bestemte eg meg for å ordne opp. Kvelden var komen, eg skulle ta eit oppgjer meg gamle magasin og kvitte meg med dei, ein gong for alle. Bunken var på høgde med stovebodet og eg skulle sortere med harde bod. Det gjekk eit par blad før eg fann fram saksa og klipte ut det eg synest var fint. Enda på visa heng i gangen, og bunken med blad er like høg.





Framgangsmåten er ganske enkel. Klipp ut bilde frå magasin (eg har brukt DETNYE) og lim det på. Det fine med å bruke bilde og bokstavar frå eitt magasin er at det får eit nokså likt uttrykk. Deretter pynta eg med perleklistermerke, diamantklistermerke, stoffblomster og ei rad med pompoms nedst. Dette for ein meir spennande 3D-effekt. Lerretet eg brukte som base er kjøpt på Kremmerhuset for nokre år sidan. Kanskje du har nokre slike liggande?



 

 

Voila! Eit nytt bilde ala 2016, vertfall enn så lenge.

Jubileum og lyckliga dagar!

01.02.2016 - 18:10 5 kommentarer

I følgje ei truverdig nettside om norsk "skikk og bruk" er hvetebrødsdagane «ei behagelig og lykkelig tid for dei nygifte månadar etter bryllaupet. Dei nygifte skal vere saman, dyrke sin kjærleik og legge grunnlaget for sitt samliv».  


Dagen etter bryllaupet var det tid for opprydding, bilkøyring, sal av leilighet (innan 24 timar) og  fly til Frankrike. Her var målet å få mest mulig ut av dagane. Det skulle tross alt vere ein ferie vi skulle sjå tilbake på i lang tid, og ikkje minst skulle vi fortelje alle om alt vi hadde opplevd. No skulle vi KOSE oss. Vi fylte dagane til randen tross ein dose trøtthet og lite tolmod.



Etter kræsjlanding tilbake i kvardagen var det tid for ein ny by og camping (på ubestemt tid) med min svoger sin storfamilie. Eit kjøkken, med kjøleskap, ei plastkasse og ein mikro, i kjellaren til ein tre-barns familie er sjølvsagt eit godt utgangspunkt for "hvetebrødsdagane "der vi kunne «dyrke samlivet og kjærleiken». I tillegg til ein ny jobb og ingen bekjendte vart dette fort bli til  ekstra krydder i kvardagen.

Etter nokre vågale budrunda og nytt hus i vente kom også nyhenda om eit nytt familiemedlem. Det var det einaste vi ville. Og det siste vi kunne tenke oss.

Uggen og kvalm inntok eg eg sofaens posisjon når vi endeleg fekk vårt eige krypinn. Der låg eg ein månad medan det nye huset gjekk sin gang.

No er forma mi betre, vertfall innvendig. Utvendig er eg i ein posisjon der folk ikkje tørr å spørje om eg er gravid i tilfelle eg berre har lagt på meg. Det ser anten ut som om eg "trøste-et" eller trivst veldig godt i eigen kropp, alt etter auge som ser. Mage som bular ut gjev sjølvsagt bekjente ein gylden moglegheit å klappe på den. Ein uskriven regel eg ikkje er heilt komfortabel med. Eg lurer på om eg skal klappe igjen, men det er visst ikkje sosialt akseptert. Problemet «Eg har ikkje noko å gå med» er blitt eit faktum og aldri har eg fått fleire livsfarlege symptom i følgje gravide sine «nettforum».

Men no, min kjære mann, trur eg dessverre at hvetebrød-dagane er over og vi har lagt "grunnlaget for vårt samliv".



Gratulerer med halvt års bryllaupsdag, eg er din største fan (og snart får vi ein ny i klubben).  

Eit lite ansiktsløft!

17.01.2016 - 11:08 Ingen kommentarer

I over 20 år har det samla venner og familie til festleg lag, jubileum og kvardags. No står det i vårt nye hus og skal halde fram med oppdraget sitt, men i ny drakt.



Når vi flytta på oss og bytta ut heimen vår fikk vi plass til enda fleire ting. Vi gjekk på jakt i skuffer og loft, og kom heim med diverse snurrepupperier i ulik forfatning.

Det gamle spisebordet gav vi ein personlege vri ved å beise eikestolane og bordbeina kvite. Vi valte å halde bordplata original mest på grunn av arbeidsmengd. Stolputene bytta vi stoff på ved hjelp av stiftar.

Kva synes du? Har du gjort noko liknande?

 Skifte stoltrekk er ein fin søndagssyssel. Eit par timar så er det gjort!

Lykke til!

Prinsessekjolen

10.01.2016 - 10:31 Ingen kommentarer

På januarsalet i fjor kjøpte eg ein enkel kvit barnekjole med stroppar. Med litt glitter, blonder og ekstra stoff vart den til brudepikekjolen, enda finare enn dei du får kjøpt på brudesalongar (etter mi meining vertfall).

 

Foto: Martin Håndlykken

Det var først i juli, ein månad før bryllaupet, at eg visste korleis min brudekjole vart så då tok eg fatt på brudepikekjolen, vi måtte jo ha «matching».

Det fine med heilt enkle kjolar er at ein kan forme dei som ein vil. Eg sydde først på nokre korte arma i eit tynt kvitt stoff og deretter sateng kantband langs armane, det same som på brudekjolen.

Deretter tok eg blonder frå 60-70-og 80 tals-kjolen, perlebroderi frå Grønland og litt av den pynten Jenny Skavlan hadde på sin brudekjole. Hummer og kanari-filosofien lenge leve! Eg "trokla" alt på kjolen først slik at eg kunne eksperimentere med korleis resultatet skulle bli.

Når ho skulle prøve brudepikekjolen var eg litt spent om den passa. Reaksjonen, «Det er jo en prinsessekjole» og eit stort glis fortalte meg at også den vesle bruda var veldig fornøgd med resultatet.





Totalpris på brudepikekjolen vart i underkant av eit par hundtrelappar. Med litt nytt, litt gamalt, nål og tråd kjem ein langt.

Her kan du sjå filmen Brura!

"No kan alle lage desssert!"

31.12.2015 - 12:04 2 kommentarer

Verdens beste dessert tar kortare tid enn ein skulle tru!

Knus kjeks (safarikjeks eller liknande). Sidan det er nyttår har eg laga den med ein liten julevri med julekaker nedst.

Fyll deretter på med vaniljekrem og til slutt sjokomoose (ja, du kan få god hjelp av Freia i denne biten).

Topp med frukt og bær.  

Ein god start på 2016 og den er like god dagen derpå!

Godt nytt år!

30.12.2015 - 16:51 Ingen kommentarer

Du starta litt brått. Det var som om vi ikkje samarbeida heilt i starten der eg satt utan jobb, eit ønske om ein ny start og ny giv. Hadde du sagt til meg at du kom til å ta med meg med på opplevingar eg berre kunne drøyme om, veit eg ikkje om eg hadde trudd på deg.

 Vi gjekk frå å planlegge bryllaupsinvitasjonar til å få verdens flottaste bryllaup. Frå å tru at eg skulle gifte meg i ein poyesterhaug frå Kina til å sy brudekjole med Jenny Skavlan. Frå å føle meg einsam til å samle alle eg er glad i til ein stor fest. Frå å vere frøken til å bli fru. Frå å himle med auga når nokon sa blogg til å få min eigen. Frå å vere veldig lei byen med dei sju fjell til å grine av sakn i fleire netter. Frå å eige 60 kvadrat til 150 kvadrat. Frå å teikne ei skisse til å få trykt strikkeoppskrift i Kamille. Slik kan eg halde på lenge. Du har verkeleg tatt meg med på små og store opplevingar eg aldri ville vore forutan. 


Vi avslutta i motsett ende av skalaen. Draume-kalendaren er full og eg er klar for nye opplevingar. Eg skal gjere alt for å nå dei og håpa på at du vil vere like samarbeidsvilleg i året som kjem.


Godt nytt år!

Takk for det gamle!

Glitter og gufs vart til genser

27.12.2015 - 16:04 5 kommentarer

Aasegensaren byrja som rabling på hytta ein fredagskveld. Med inspirasjon frå ferske moteblad, dagens 70-talsstil, ein forkjærleik for alt som glitrar og ein litt kald gufs.

I haust laga eg og mamma Aasegenseren (frå skisse til ferdig genser). Det fine med denne (og alle v-genserar) er at ein lett kan bruke dei på ulike måtar. Ein kan bruke dei bak-fram med v-halsen i ryggen. Ein kan feste eit snøre i sikksakk eller sløyfe heile genseren. Du kan også sy på blonder i utringinga. Prøv deg fram!









Aasegensaren er relativt lett å lage. Hakket vanskelegare enn skappelgensaren grunna V-halsen, men det klarar du! 

 

 Eg ynskja meg ein unik gensar, med fine detajar. Eg viste teikninga til mamma og vi tok nokre mål. Etter eit par forsøk var gensaren god som gull (bokstaveleg tala).Favorittgensaren vart raskt tatt i bruk. Komplementa straumde på og nokre spurde om oppskrifta. Vi gjekk nokre rundar med oss sjølve, for ingen av oss hadde skrive "strikkemønster" før. Mamma var opptatt at det skulle vere veldig nøyaktig og eg opptatt av at det skulle vere ei oppskrift som alle kunne forstå. Heilt utan forkortingar og merkelege bokstavar.

Det fine med Aasegensaren er mellom anna at du får eit unikt plagg som ingen andre har akkurat maken til, slepp å fryse i vinterkulda og du er med på moten (for strikking er vel også blitt ganske trendy?).Du kan kombinere den med ein polo, singlet eller skjorte, alt etter humør og veir. 

 

Oppskrifta til Aasegenseren finn du her eller i Kamille nr 1 , 2016(sjå side 15).





Lykke til!

"I mine gyllne skor"

26.12.2015 - 17:46 Ingen kommentarer

Eg leita ei stund etter dei perfekte bryllaupsskoa. Dei kunne ikkje vere høgare enn 5 centimeter, då kjolen ikkje var lenger enn den måtte. Eg ville gjerne ha dei i sateng, men ikkje slik som «alle andre» har. Eg enda derfor opp med utstillingsmodellen til ein utgått modell og laga min personlege vri.







Mamma hadde spara hår-pynten sin frå 80-tallet og eg såg det som ein gylden muligheit å bruke dei på skoa. Eg tok derfor å limte dei bakpå hælen.







Dette kan du gjere på alle sko. Ei fin brosje, ein øyredobb, ei sløyfe eller liknande passar fint på skoa. Eit par minutt og litt kreativitet får skoa ein personleg vri.

 

"O`jul med din glede"

21.12.2015 - 08:40 Ingen kommentarer


Så kom ho på kjerringa i år igjen. Den tida der hygge og kos skal stå i framsetet og digge ut takluka. Etter fleire statusoppdateringar og hint har vi tatt motivasjonen fatt og pynta. Om det er for eigen del eller for at andre skal sjå kor mykje kos og hygge vi har det er framleis noko uvisst. Hygge og god samvit vart det vertfall når alt var gjort.

Dagen i dag skal gå til julegåveshopping og innpakning. Jula kjem uansett, men kjenne eg meg rett kjem eg i mål i år også. Berre litt etter «alle andre».










Frå start til slutt

10.12.2015 - 18:11 2 kommentarer

Ingen av dei tre brudekjolane eg ynskja å gifte meg i var draumekjolen. Men med rens, kreativitet, inspirasjon og mange timar med søm vart gråstein til gull.


Foto: Martin Håndlykken

Eg byrja tidleg i prosessen å teikne ulike skisser og klipte ut diverse brudekjolar på nettet. Når Jenny kom til Eid fikk vi sortert tankane og skissa eit utgangspunkt. Vi vart einige om å bruke den enklaste kjolen (svigermor sin) som base og krydre med dei andre. Sidan den hadde god passform trengte vi ikkje gjere noko med fasongen. 

Eg hadde også leika med tanken om å gifte meg i ein kort brudekjole, slik som mommom. Sidan eg er ganske tradisjonell av meg synes eg at det passar best med lang kjole under seremonien. Her kjem det fine med å lage sin eigen variant; ein kan få det akkurat slik ein ynskjer. Vi bestemte oss derfor å lage eit skjørt av 60-tals kjolen som eg kunne bruke til kaffien. Perfekt å svinge seg i svansen etter ein lang dag.




Når eg henta kjolen i Oslo var bløtkaka klar til å pyntast. Vi kjøpte flotte blonder frå Rainbow tekstil som vart sydd på rundt livet, og rundt halsen. Deretter laga eg rosettar av alle dei tre brudekjolane som eg festa tett i tett på skuldrane. Its all inn the details. Her følgde vi; jo-meir-jo-betre-prinsippet for å få eit voluminøst blikkfang.

 

Dersom eg skulle gjort noko annleis ville det ha vore å reinse kjolane før vi byrja å sy på dei. Då har ein eit finare utgangspunkt og det vert lettare for reinseriet. Kanskje det er berre ein reins og litt pynt du treng for at den gamle kjolen skal bli din draumekjole?

 

At vi brukte alle tre kjolane og kombinerte dei betydde enormt mykje for meg, og damene bak.

Les meir om framgangsmåten og detaljar på Jennyskavlan.com.

Eg lagde også min eigen variant av brudeskoa og brudepikekjolen. Kjem snart på bloggen om du vil sjå.

Sveisen flette og snasen tøtte!

06.12.2015 - 14:27 2 kommentarer

Innlegget inneheld prduktplassering.

I april ringte det eit ukjent nummer. Eg tok telefonen med ein litt halvkrass stemme, klar til å avfeie selgaren. Det eg ikkje visste var at dette var starten mange hyggelige stunder. «Hei, det er Iselin, stylisten din», sa ei vennleg bergenstemme, langt i frå den bergensstemma som ein forbinder med Davy Watne. Dette var starten på mykje latter, inspirasjon, opplevingar og ikkje minst ei fantastisk brudefrisyre toppa med enkel sminke, eller Make up som sikkert Iselin ville sagt.

Det er ikkje å stikke under ein stol at eg og Iselin kjem frå to ulike verdar. Eg hugsa framleis reaksjonen hennar når eg sa at håret mitt var ufarga og eg ikkje brukte så mykje tid på sminke. «Hæ? Har du sann jomfruhår?». Vi braut ut i latter og slik haldt det fram.

Ei nydelegare, sjølvironisk og meir tolmodig jente skal ein leite lenge etter. Vi prøvde ulike stilar og laga fleire moodboards på Pinterest, men det var liksom noko som mangla. Ein månads tid før bryllaupet, tikka det inn ein mail frå Iselin med verdas finaste flette dekt i blomster. Vi laga vår eigen versjon og Iselin kan trylle, for finare frisyre har eg aldri sett. Sminka hald vi enkel etter ønske frå #brura

 

Tusen takk for at dokke valte den beste Wearhouse-Gorgious London. Tusen takk for inspirasjon, latter, tolmodighet og ein fantastisk brudelook Iselin Styve!

 
Foto: Martin Håndlykken

Foto: Martin Håndlykken

Foto: Martin Håndykken

Kva synest du? Korleis var din brudelook? Eller har du ein favorittlook?

I morgon kjem det meir detaljar rundt kjolen, klikk deg inn om du vil!

Flower power

05.12.2015 - 11:59 Ingen kommentarer

Foto: Martin Håndlykken

Innlegget innheld produktplassering.

Kvart einaste år dyrka bestefar min fram flotte hekkar med ertrebomster. Fargane, lukta og fasongen på disse har alltid fasinert meg og minne meg om sommar. Det var derfor ekstra kjekt at eg kunne ha erterblomstrar i brudebuketten min. Anders, eg og bestefar min (saman med Jenny og filmteamet på nakken) plukka disse dagen før bryllaupet. Sjå meir her eller på Jennyskavlan.com. Dei heimelaga og velduftande blomstrane vart brukt i brudebuketten og i blomsterkransen.

Bryllaupet vart eit blomsterhav med alle mine favorittblomstrar i ulike duse fargar, det skal kreative og dyktige Mariell Lopez frå Mestergrønn ha æra for.

Eit par månadar før bryllaupet snakka eg og Mariell om korleis eg såg for meg blomstrane. Vi delte nokre Pins og saman vart vi einige om korleis det heile skulle sjå ut. I Oslo møtte eg ho på Mestergrønn og vi la ein endeleg plan.

Dagen før dagen kom Mariell med eit blomsterhav eg aldri har sett maken til. Det var meir blomster enn den vesle bygda Nordfjordeid hadde tatt inn heile det året. Når blomstrane var ut av bilen vart vi alle mann med på å lage små bukettar.

På førehand hadde vi hatt eit familieprosjekt der vi gullspraya store mengde med glassflasker og syltetøyglass. Kjende og kjære hadde glassinnsamling i kjellaren og etter ein runde med Zalo, rødsprit og gulltagging var "vasane" gode som ny. .


Kyrkja var også fylt opp av små flotte bukettar på benkeradene laga av Mariell. Disse hang i smootieglas som tanta til Anders hadde samla på. 

Foto: Britt Merete Aase


Foto: Britt Merete Aase

Foto: Martin Håndlykken

Foto: Britt Merete Aase

Foto: Britt Merete Aase

Foto: Britt Merete Aase

Foto: Britt Merete Aase

Foto: Britt Merete Aase

 Enorm stor takk til Mariell og Mestergrønn som verkeleg gjorde dagen vakker!

Over helga skal eg gå i detalj på korleis vi laga kjolen frå ide til ferdig resultat.

Tusen takk!

04.12.2015 - 10:00 Ingen kommentarer

Tusen takk for ei draumereise!




Foto: Martin Håndlykken

Takk for fantastisk inspirerande hjelp Jenny!



Takk for verdens finaste hår og sminke Iselin Styve (Gorgeous of London).

Takk for nydelege blomster Mariell Lopez og Mestergrønn.

Takk for at dokke hadde trua Showbirds!

Du finn meir på Jennyskavlan.com og du kan sjå meir her (skroll i veg).

Dei nermaste dagane skal eg gå meir i detalj her på bloggen, for den spesielt interesserte er det berre å følgje med.

Det ordna seg til slutt

03.12.2015 - 17:05 Ingen kommentarer

Ein månad før bryllaupet reiste eg spent og forhåpningsfull til Oslo for å hente brudekjolen. Eg og Jenny hadde snakka om korleis brudekjolen skulle bli, og forventningane mine var skyhøge.


Som alltid vart eg møtt med eit stort smil og strålande gjestfrihet. Vi møttest først ved skreddaren, som hadde tatt på seg litt for mykje når han sydde på perlebroderiet. Heile kjolen var krøllete og delvis gul frå vasken. Stoffet var tatt frå tre gamle kjolar og det kunne ein lett sjå. Kunne dette bli draumekjolen?

Jenny hadde gjort ein fabelaktig jobb frå skisse til ein unik base. Då vi kom til leilegheita hennar og snakka om planane vidare fikk eg også ein ny giv. Jenny viste meg vidare korleis eg kunne rette på perlebroderiet og lage rosettar av blonderestar.Eg trøkka brudekjolen ned i handbagasjen og planla allereie på veg til flyplassen korleis eg skulle gripe det heile ann.

Dagen etter byrja eg med å rette opp igjen perlebroderiet. Den kommande veka bar preg av perler, blonder, sying, latter og sjokolade. Brudekjolen vart eit familieprosjekt. Dagane og kveldane der vi satt og laga små blondeblomster av brudekjolerestar er minner eg aldri ville vore forutan. Resten av bryllaupsplanlegginga fikk ikkje ein tanke og vi storkosa oss under prosessen.


Vidare sendte vi kjolen på reins. Stakkars dama som skulle reinse den, for eg var ganske så tydeleg på kor mykje historie og energi som låg i kjolen. Då vi henta brudekjolen hadde dei verkeleg gjort ein fabelaktig jobb. Alt gulskjeret var vekk og kjolen var god som ny. Ingen kunne sjå at det var ein eldgammal brudekjole.

Eg enda opp med draumekjolen og eg ville ikkje ha bytta for noko i heile verda. Det var ei fantastisk reise og eg har opplevd meir enn eg kunne draume om. Dette gav meirsmak og inspirasjon.

Ville du gifta deg i ein gamal brudekjole? Med god hjelp på vegen kan det fort bli perfekt, eg snakkar av erfaring.

 Gler meg til å vise delar av reisa på jennyskavlan.com i morgon.

Spent og glad kan eg avsløre at...

01.12.2015 - 14:06 Ingen kommentarer

«Eventyrbryllaup byrja ofte med eit frieri, men i mitt tilfelle var starten på eventyret ei kreativ og inspirerande bestemor, to heimelaga brudekjolar og eit bildeoppslag av Jenny Skavlan i Se og Hør.»

 
Foto: Britt Merete Aase

Eit lite halvår etter bryllaupet skal vi dele vår historie. Historia om tre gamle brudekjolar, ei overivrig kommande brud, hennar famile som ikkje visste kva dei gjekk til og ein veldig tolmodig mann. Reisa frå inspirasjonsboka og stalkinga av Jenny Skavlan i mai 2014 til ei minneverdig bryllaupsfeiring august 2015  er godt dokumentert og på fredag kan den som vil sjå filmen!

Eg kjem til å legge ut diverse frå førebuinga dei kommande dagane, men om du vil ha meir no kan du lese og sjå bilde her, skroll i veg så finn du det meste under kategorien "BRUDEKJOLEN".

"Julerull, rullejul, engler daler ned i skjul"

30.11.2015 - 20:35 2 kommentarer





Som mange andre har eg eit godt forhold til jul og advent, men i år kom det litt brått på. Einaste teiknet på jul her i huset er julebrus og julemarsipan i kjøleskapet. Resten, meg inkludert, har enda ikkje inntatt pinnekjøttmodus og er pynta for årets glitterfest. Sann gjekk det denne jula, vertfall enn så lenge. Men ein juletradisjon vil eg ikkje gå glipp av.

Julekalender. Eg har hatt mange ulike variantar av nedtellinga. Den gode heimelaga pakkekalenderen, barnetv-kalenderen som eg opna saman med resten av Noreg, flaxdskalenderen, eg aldri har vunne meir enn 50 kroner på og aldri tatt ut premien, kjærestejulekalenderen eg fikk det året vi fylte 18, det vart vel med den eine gongen, men moro lell. I fjor hadde eg ein ny variant, inspirert av Jenny Skavlan sin Phulekalender og laga min eigen «eit plagg ? 24 variantar», (den ligg på Instagram om du vil sjå).

Sjølv om eg bikka kvartlivskrisa synes eg framleis det er litt ekstra stas med desember og «at englane skal dale ned i skjul». For å korte ned ventetida driv eg no å laga årets julekalendar, for det er enda ikkje for seint.

Jula er ei tid for å gje. Kva er vel betre og meir verdifult enn kvalitetstid og hyggelege merksemder? Eg skal derfor lage meg ein aktivitetsjulekaledar. «Lukene» blir å gjere noko kjekt saman med andre, for meg sjølv og/eller overraske nokon kvar dag fram mot juleaftan. Nokre av tinga på lista hadde eg gjort uansett, men det er ekstra kjekt dersom ein kallar det for ein julekalendar.

Her er nokre forslag til kva aktivitetar eg skal ha med:

Lag eit personleg julekort (denne kan ein ha fleire dagar) Planlegg juleverkstad Inviter venner på juleverkstad Bak julekaker Lag pepperkakehus Gå ein lang tur Pakke inn julegåver Ring nokon du saknar og det er lenge sidan du har snakka med Send ei hyggelig julemelding Ta med noko ekstra godt på venninekveld eller jobb Skru av omverden og høyr på favoritt-julemusikken Gje eit smil til nokon ein ikkje kjenner Del ein sjokolade med din beste venn

Har du fleire forslag? Kva er ditt forhold til julekalendar og korleis blir årets nedtelling?

Håpar du får ein strålande fin desember!

"Sjangala, bangala"

Splitter gamalt!

19.11.2015 - 19:19 8 kommentarer

Etter 4 månadar i pappkasser har vi kome oss vel i hus.

Livet som nomade har gjeve meg mange koffertopplevingar, men kan ikkje anbefalast.


Vi har flytta inn og held på å gje huset vårt sin eigen stil
 

Dei siste månadane har eg budd litt i ein hybel med Fjordland som dagens høgdepunkt. Tilbrigd stort sett alle helgene på jenterommet heime og hatt alt eg treng i ein bag. Eg har følt meg som ein tenåring igjen med alle det inneber av positive og utfordrande sider. 

Ein følelse av dårleg samvit og litt småflau over tal kolli i flyttelasset bestemte vi oss for å gå på loftsjakt i staden for å kjøpe så mykje nytt til rekkehuset vårt. I stova har vi fått opp nokre gamle danske designstolar frå svigers, det gamle teakbordet som besteforeldra mine hadde i kjellarstova for nokre tiår sidan, dog med ein litt moderne vri, også den gamle stå-lampa i tre har funne vegen opp.

 

Tross gamalt og gale har eg også ein personlegdom som Ole Brumm, «Ja takk begge deler!». Vi kjøpte derfor både ny sofa, nytt teppe og lyspære. Det skal seiast at disse vart kjøpt kvar for deg, men sum av summarum passa dei ganske greitt ilag.

Det er lett å gå i fella med mykje snurrepupperier og ende opp med ein «pensjonist-look». Vi prøvde derfor å sprite opp kvardagen med lampebokstaven vi laga vi sjølv til bryllaupet og tre nye heimelaga bilde. Vi mala tre ark i ulike blåtonar og klipte ut bokstavar frå ulike magasin. Plasserte dei i tre rammer og vips, enda eit personleg preg.

Sjølv om vi ikkje har budd her lenge har møblane mange gode historier på lur. Spent på kva som skjer vidare.

På skattejakt

25.10.2015 - 14:26 3 kommentarer

Ein treng ikkje alltid gå så langt for å finne bortgøymte skattar. Nostalgien og minna strøymde mot meg når eg gjekk på loftsjakt hjå besteforeldra mine i helga.


Lampa som hang i kjellarstova. Middagsbordet i eik som har dekka til tolv ved små og store feiringar. Stoffmønster frå 70-talet. Skrivepulten frå det glade 80-talet,som eg lånte og malte spygrønn då eg gjekk på vidaregåande. Den gamle symaskina som har sydd utallige sting og redda mange augeblikk. Det er mykje meir spennande med eit djupdykk på loftet enn å gå seg vill på Ikea.

Neste helg flyttar vi inn i vår nye heim. Eit rekkehus, perfekt å leike gøymsel i. Når vi utvida horisonten frå ei lita leilegheit til eit rekkehus må vi sjølvsagt ha meir husfyll. Dagens fangst på loftet skal få ein ny heim og vi skal lage fortsetjinga på historiene.

Vi er allereie i gang med å gjere gråstein om til gull.

Ein ekstra merksemd

20.10.2015 - 17:46 2 kommentarer

Til bryllaupet laga eg ein liten handsydd merksemd til alle gjestane. Eit symbol på at vi satt stor pris på kvar og ein.


Eg sydde små blondeblomar med strier, satengstoff, silkeband, perler, sikkerhetsnåler/klemmer, nål, tråd og vintageblonder. Eg byrja med å klippe til delane og hadde fleire små boksar med ferdigklipte delar i. I eit halvt år var dette handarbeidet mitt og fast inventar i veska. Eg hadde boksen med meg i parken, i bilen, i senga på stovebordet, i sofaen og på flytur.

Det gjekk ikkje ein biltur utan at eg hadde laga nokre blondeblomster. Eg fikk heller ingen tilsnakk om at bilen var full av trådar og perler til ein kvar tid. Lenge leve «happy wife- happy life»-prinsippet.

 

Mansjettblomstrane

Mansjettblomstrane til menna er laga ved at eg klipte ei remse med sateng. Trokla rundt og stramma slik at det vart forma som ein blomst. Eg la deretter vintageblonder rundt og opprivne strier i midten. Vidare festa eg ei rektangelforma strie rundt. Tvinna silkeband rundt stilken og samstundes festa sikkerhetsnåla.

Blondeblomstrane

På blondeblomstrane til damene byrja eg med å trokla rundt ein sirkel i sateng, stramma til slik at det vart ein slags pose. Sydde ei perle i midten for at det skulle sjå ut som ein blome og sydde på blonder rundt. Eg avslutta med å feste ei klemme i ein liten sirkel med strie under blomstren.

 

Dersom du vil ha ei meir grundig forklaring er det berre å gje ein lyd.

Eg kan også prøve å ta nokre betre bilde når vi har fått rydda opp i bryllaupskassa vår. 

"Som seg hør og bør"

09.10.2015 - 09:34 5 kommentarer

Eg burde stått opp tidlegare. Eg burde kanskje ikkje lagt ut det bildet. Eg burde ikkje ha ete den sjokoladen etter frukost. Eg burde tatt meg ein joggetur. Eg burde jobba litt meir no når eg først har fri.


Denne genseren kan du lage sjølv (aasegenseren). Berre sjå her!

Alle desse tankane har gått gjennom hovudet mitt siste timane. Tolka med lupe er dei ganske ironiske og tvetydige. Vrir eg om, var det veldig deilig å sove litt frampå. Eg var greitt fornøgd med bilde eg la ut. Sjokoladen smakte veldig godt. Joggeturen kan eg alltids ta igjen. Det er digg med litt fri når eg har ferie. Men det er lettare sagt enn gjort.

Eg har tatt meg sjølv i å bli eit burde-menneske. I dei siste månadane har det gått sport i det. «Styggen på ryggen» har ikkje alltid rett, men det er vanskeleg å ikkje høyre på han når ein bør gjere både ditt og tatt. Det er veldig dumt at eg går glipp av mange fine studer fordi eg «burde.burde» eller enda verre berre fordi tankane mine flyg i fei retning. Om du er som meg er dette lettare sagt enn gjort, men det skadar ikkje å prøve.

No skal eg ta ein «tigergutt» dei neste dagane. Hoppe rundt og ta det slik som det kjem på min veg. Sjå muligheiter, samle fine augeblikk og prøve å ikkje tenke på "burde".

Dessutan, tygg på ordet "burde", det gjev inga meining... 

Kjenner du deg igjen?

 

Håpar du får ei flott "tigergutt-helg"!

Those were the days

07.10.2015 - 09:04 2 kommentarer

I min barndomsheim blir det spart på alt frå leikar, sekkar, bøker og kle.

Denne veka har eg tatt eit djupdykk i snurrepupperier frå mi «storhetstid». Alt frå Umbrojakka eg kjøpte til musikkleir i 2000, Mudd-buksa eg brukte første skuledag på vidaregåande og dei kvite skinnstilettstøvlettane eg kjøpte på jentetur til hovudstaden med buss.

Vi fann raskt ut at vi ikkje kunne spare på alt. Etter eit svalestup i minner måtte eg ta nokre avgjerande val. Heldigvis kan det hende at andre får nytte av kleda no når dei er sendt til Fretex. 


I tillegg til kle har vi mange gamle leikar på loftet. Eg synes det er litt for gale at så mange minner skal ligge og støve ned i kasser. Valte derfor å spraye nokre av dei med malingspray.

Her kan ein velje sjølv kva farge og strukur ein ynskjer. Litt nytt og litt gammalt er ofte ein god kombinasjon.

#aasegenseren

04.10.2015 - 15:57 13 kommentarer

I haust har eg og mamma hatt eit strikkeprosjekt på gang. Det heile starta med ei teikning og ynskje om ein spesiell genser.

Inspirera av både skappelgenseren og linelangmogenseren laga vi oss ein aasegenser.



 Her er oppskrifta under, ¨Du finn den også som pdf-fil her (dersom du vil skrive den ut).

Hadde vore veldig kjekt om du likte gensaren og laga den. Klart du klara det!

Eg hjelp deg gjerne til undervegs! Ta kontakt her eller på instagram @annemalinaase.

 

#Aasegenseren

Du treng:

5 nøste, i valfri farge, Kid-mohair, Annabelle (eller tilsvarande)

2 nøste gulltråd Lana Stop Chicago

(eller tilsvarande)

Rundpinne nr 5 (strikkefasthet 13 masker 10 cm)

Armane:

Legg opp 40 masker. Strikk 2 rett og 2 vrang (vrangbord), 4 cm. Hald fram med rett rundt og rundt (glattstrikk) til arma måler 50 cm (eller ynskja lengde). NB! Auk med to maske etter kvar 5. cm slik du har 60 masker når arma er ferdig. Bytt til gulltråd og strikk 6 omgangar med vrang i gull (3 riller med ribbestrikk). Fell av.

Bak og fram-stykket

Legg opp 140 masker. Strikk 2 rett og 2 vrang (vrangbord) i 4 cm. Hald fram med å strikke rett, rundt og rundt (glattstrikk) til arbeidet måler 35 cm (eller ynskja lengde). Bytt til gull og strikk to omgangar med vrangstrikk (rillestrikk). Set eit merke med sikkerhetsnål (eller anna) ved «maske 1» og «maske 70» for å dele arbeidet i to - fram og bak-stykket.

Bakstykket øvre del:

La «framstykket» vente enten på ein anna strikkepinne eller stor sikkerhetnål og gjer ferdig bakstykket. Fell inn 2 masker «under arma» dvs. strikk to og to masker saman). Strikk rettstrikk fell inn dei to siste maskene «under den andre arma». Hald fram med rettsrikk i gullgarn, 66 masker, (rillestrikk) i 15 cm (26 riller/52 omgangar). Når du er ferdig skal heile bakstykket måle ca. 50 cm. Fell av.

 

Framstykket øvre del:

NB! Du skal strikke kvar side av V-halsen kvar for seg.

Finn framstykket og fell inn 2 masker «under armen» (dvs. strikk to og to masker saman). Strikk 32 masker rettstrikk fell 1 maske, du er no komen til midten av framstykket og er i gang med V-halsen. Snu arbeidet og strikk rett tilbake.

Strikk fram og tilbake med rettstrikk (riller). Fell kvar fjerde omgang mot midten (ta av første maske og strikk saman maske 2 og 3). Hald fram med dette til du har 21 masker igjen og strikk vidare til du har 15 cm (26 riller/52 omgangar).

Gjer det same med motsett side av V-halsen.

 



Sy saman skuldrane og sy på armane med gulltråd.

 

Lykke til!

-Anne-Malin-

Ta gjerne kontakt om du lurer på noko!

Vis meg gjerne det ferdige resultatet!

Klart du kan!

30.09.2015 - 17:57 Ingen kommentarer

Eg er fanga i garnet og rusa på stoff, men eg kjem ikkje til å oppsøke avrusing eller unngå den raude tråden av den grunn.



Bestemor mi sydde stort sett alle kleda til døtrene sine. Alt frå festkjolar til ull-truse var heimelaga og av god kvalitet. Kvart plagg hadde ei historie allereie før dei var brukt. Mommom gjorde det fordi det ikkje var så mange alternativ. Sy og strikking var stort sett det rimelegaste valet før i tida.

No er leiken annleis og kle er blitt til masseprodusert forbruksvarer. Kle er blitt veldig billeg. Langt billegare enn garn, pinnar og stoff. Kanskje noko var betre før?

Mange av mine venner assosiera symaskin med traumatiske kunstlærarar, symaskinsertifikat på papir eller håplause undertrådar. Strikking blir sett på som altfor avansert, tidkrevjande og håplaust. «Det får eg aldri til!», «Kjekt for deg som kan det» går ofte igjen i min omgangskrets. Eg bruka å seie at alle kan. Ein treng ikkje vere verdsmeister i alt. Prøv, feil og prøv igjen. Det fine med det ein laga sjølv er at berre du sit på fasiten.

Sjølvgjort er velgjort, si.

Det er lite som kan samanliknast med heimelaga plagg. Plagg ingen i heile verda har heilt lik. Plagg det ligg kjærleik, frustrasjon og omsorg bak. Plagg med unike historia. Plagg du kan velje korleis det skal bli.


«Takk, eg har laga den sjølv». Anbefalast!

I helga legg eg ut oppskrifta på min eigen favorittgenser for tida. Og ja, kjekt om den blir ditt første heimelaga plagg.

Har du laga noko du er ekstra fornøgd med? Del gjerne og kommenter under!

Ein lys idè!

27.09.2015 - 10:15 2 kommentarer

Eit par veke før bryllaupet skrolla eg over eit instagrambilde av nokre lysande bokstavar. Eg fikk ein strålande idè og når den store dagen kom pynta store gullbokstavar i tre lokalet vårt.

 

Slik ser det ut i uthuset vårt 8 veker etter bryllaupet. Om nokre veker skal du få sjå korleis dei pynta opp på dagen.  

 Om vi visste kor mykje jobb det var trur eg vi hadde utsett prosjektet, med etter mange arbeidstimar sat vi veldig fornøgde igjen.

 Det var den "ultimate" forholdstesten. Fleire andre punkt stod på "to do"-lista og dette var eit millimeterprosjekt som trengte mykje planlegging, måling, vinkelrekning, pussing, grunning og tenking.



Slik gjorde vi det:

Vi kjøpte inn ei kryssfinerplate på 1.20 x 2.40.

Målte og teikna opp bokstavane på plata

Skar ut bokstavane med stikksag

Skar ut lange plankar med 8 cm breidde

Målte opp til vinklane og tilpassa kantane på bokstavsidene

Spikra kantane fast

Runda av kantane

Sparkla og pussa

Sparkla og pussa...

Laga hol til lyslenka (kjøpt på Ikea)

Sparkla og pussa

Spraya bokstavane i gull

Festa lysa.

 

Disse skal få ein heilt spesiell plass i huset når vi flyttar.

Kva synes du? Har du andre kreative idear? Del gjerne under!

Strikkeri-strikkera

23.09.2015 - 19:46 Ingen kommentarer

Haust er for meg synonymt med strikk. Eg har ikkje eit skjult talent med sprettert, men eg er heilt ok med pinnar og garn.


 Ein del av meg har alltid vore i pensjonist-modus. Eg sett alltid i gang med eit nytt strikkeprosjekt om hausten, sjølv om eg ikkje alltid kjem i mål. Det er lite som slår ein roleg kveld under pleddet, med kakao og strikk.

I haust har eg prøvd meg på noko nytt. Eg har designa min eigen strikkegensar.

"Det har eg ikkje gjort før, så det klarar eg sikkert".

Med god hjelp frå mamma har vi snart fått den ut i liv. Tidleg i haust teikna eg nokre skisser på ein strikkegensar eg kunne tenkt meg. Litt vid, men ikkje for vid. Halvegs baggy, men utan å drukne. V-hals og litt gull. Akkurat slik eg ville ha den.

 

Her ser du skissene og om ikkje lenge tenkte eg å legge ut oppskrifta. Og ja, du kan strikke den med minimalt strikkekunnskap.

Kva synes du? Er dette ein genser du kunne tenkt deg?

Thats life

20.09.2015 - 14:51 2 kommentarer



Livet som «mannen bak» ei med blogg fører med seg nokre kvardagsutfordringar. Ein får plutseleg ein ny og tidkrevjande hobby som motefotograf. Ein må stoppe opp og ta bilde i ein kvar situasjon utan at nokon "ser". Ein får også ein kjærast som skal pynte på kvardagen og sette det meste i eit glansbildelys, koste kva det koste vil. Dersom denne bloggedama også likar syom, får ein heller ikkje ha kleda sine i fred?


Skjorte til skjørt

I helga var mannen min på kurs, og når katten er ute dansar musene på bordet. Eg fann ei skjorte som han ikkje hadde bruk for lenger. Klipte den i to og sydde på eit strikk øvst. I mine auge fikk skjorta nytt liv, gjenfødt til skjørt.



Lurer på om han har ei dongeriskjorte til overs...

"Snap off"

18.09.2015 - 16:13 Ingen kommentarer

Eg innrømmer det. Eg er avhengig. Kanskje ikkje av den verste sorten. Men om eg ikkje tar i eit tak, kan det gå gale.

Nokre mobilaugneblikk er totalt ubruklege....

No er det altså bevist. Ein ettermiddag vart det slengt i bordet framfor meg. Rettare sagt sendte han meg ein link på Messenger, men synes det vart litt meir kraft i «slengte».

"Forsking viser. Det er no bevist at. Hjernehalvdel. Tankar."

- Det er det eg har sagt heile tida, sa han fornøgd. Då var det gjort. Eg stod der med skjegget i postkassa og sa god dag mann økseskaft. 

Det er nemleg ikkje mogleg å surfe på telefonen samstundes som ein held ein samtale.

Det går ikkje mange dagane utan at eg fordjupar meg ned i ein digitalskroll på Instagram eller forvillar meg inn på søte kattevideoar via Facebook. Det er inga utfordring i kattevideoane eller feeden på insta. Problemet er at eg koplar ut resten av verda.

Ein Dagbladet-artikkel skriv at ein ikkje kan snakke og lese, eller snakke og skrive på same tid sidan ein brukar same hjernehalvdel til disse tinga. Tankane kan ikkje vere på meir enn ein stad. Så eg kan ikkje bruke mi faste unnskyldning lenger.

Det har det vel hendt at eg berre svara andre utan å høyre kva det handla om på grunn av min alt-oppslukande lommevenn. Dette har vore eit irritasjonsmoment her i heimen. Sjølv om eg er av det smartaste kjønn, kan eg ikkje fokusere på både min digitale bestevenn og miljø.

 

Medan andre mobilaugneblikk vil eg aldri vore forutan!

 

Er det fleire som kjenna seg igjen? Er det verdt ein brist i kvardagsidyllen? Kanskje det er like greitt å kople av? Kanskje eg skal lage meg «data-tider»? Slik eg hadde den gongen det kosta pengar per minutt å vere på internett.

Vi får sjå, men no er eg vertfall hakket meir observant. 

Missbruk med måte!

"Eg reiste aleine"

13.09.2015 - 21:43 Ingen kommentarer

Det er ein første gang for alt og i helga debuterte eg med hotell-liv.

 
Legg ikkje ut på langtur utan trening.

Eg kom trillande med kofferten. Sola glitra opp frå fjellet og «Jon Blund» var framleis i auga. Eg hadde inga erfaring med å bu einsam på hotell. Men hotell-liv i sosiale samanhengar var ikkje ukjent. 

Meld frå kvar du går

For nokre veker sidan fikk eg innkalling til eit nynorsk bloggkurs. Dette var «slått opp» i lokalavisa og godt informert til mine nærmaste. 

Vis respekt for veret og vêrmeldingane. 

Både Christen Gislefoss og Isabella Martinsen meldte opplett og fint vêr denne helga. Det heile såg ganske lyst ut. 

Vær rusta mot uvær og kulde, sjølv på korte turar.

Ta alltid med ryggsekk og det utstyret fjellet krev.  

For sikkerhetskuld hadde eg pakka for mykje og var førebudd på det meste. Eg hadde med meg ei stor toalettveske der eg både hadde med skrubb, nasespray og restrar frå gamal ansiktskrem. Just in case. 


Lytt til erfarne fjellfolk 

I resepsjonen fikk eg greitt med informasjon. Eg gjekk derfrå med auka kunnskap om korleis eg kunne få oppdatere instagram, sleppe å gå i trappa og kvar eg kunne ete meg stappmett. Om eg ynskja å plaske i bassenget i løpet av helga så kunne eg det også. 

Bruk kart og kompass

Eg fann greitt fram til hotellrommet. Sidan rom-nummer stod på nøkklen var det i grunn ein smal sak.

Gå ikkje alene

Sidan eg skulle på kurs var eg omringa av mange nye og spennande menneske heile helga. 

Spar på kreftene og grav deg inn i snøen om nødvendig

Det var derfor ekstra digg å tappe i badekaret når mørket sneik seg på. Christel Alsos song for full hals på rommet. Eg pakka meg inn i den overprisa frotèkåpa med matchande «stoff-flippers». Før eg las litt i halv-søvne.

 

Livet på hotell er fint, men eg må seie at det er litt kjekkare saman med vennar eller familie. Kva tenker du?